دانشگاه خوارزمی پژوهش در سلامت روانشناختی 20 1 2026 04 21 The Mediating Role of Mentalization, Epistemic Trust, Mistrust, and Credulity in the Relationships Between Vulnerable and Grandiose Narcissism and Depression نقش میانجی‌گر ذهنی‌سازی، اعتماد، بی‌اعتمادی و ساده‌لوحی معرفتی در روابط بین خودشیفتگی آسیب‌پذیر و خودبزرگ‌بین و افسردگی 9824 FA سارا انتظاری دانشگاه الزهرا روشنک خدابخش پیرکلانی دانشگاه الزهرا Journal Article 2026 06 08 The present study aimed to investigate the mediating role of mentalization, epistemic trust, mistrust, and credulity in the relationship between narcissistic traits (vulnerable and grandiose) and depression. A correlational design with path analysis was employed. A convenience sample of 304 adults completed Beck Depression Inventory-II (Beck et al., 1996), Short Form of the Five-Factor Narcissism Inventory (Sherman et al., 2015), The Mentalization Scale (Dimitrijević et al., 2018) and Epistemic Trust, Mistrust, and Credulity Questionnaire (Campbell et al., 2021). The results revealed that both dimensions of narcissism had a significant positive indirect effect on depression through reduced mentalizing capacity and increased epistemic mistrust. However, epistemic trust played a significant mediating role only in the path between vulnerable narcissism and depression. The indirect paths through epistemic credulity were also not significant. Also, the direct effect of grandiose narcissism on depression was negative, but the total effect was positive through indirect paths. These findings highlight the distinct mediating mechanisms of narcissism dimensions and underscore the importance of capacities for social information processing in understanding depressive symptoms. The results may inform the development of preventive, psychoeducational, or therapeutic programs focused on enhancing mentalization and restoring epistemic trust in individuals with narcissistic traits. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی‌گر ذهنی‌سازی، اعتماد، بی‌اعتمادی و ساده‌لوحی معرفتی در رابطۀ بین ویژگی‌های خودشیفتگی (آسیب‌پذیر و خودبزرگ‌بین) و افسردگی بود. این مطالعه با استفاده از طرح همبستگی و روش تحلیل مسیر انجام شد. نمونه‌ای 304 نفره از بزرگسالان با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شد و به پرسشنامه‌های سیاهۀ تجدید نظر شدۀ افسردگی-II (بک و همکاران، 1996)، فرم کوتاه پنج عاملی خودشیفتگی (شرمن و همکاران، 2015)، مقیاس ذهنی‌سازی (دیمیتریویچ و همکاران، 2018) و پرسشنامۀ اعتماد، بی‌اعتمادی و ساده‌لوحی معرفتی (کمپبل و همکاران، 2021) پاسخ دادند. نتایج نشان داد که هر دو بعد خودشیفتگی از طریق کاهش ظرفیت ذهنی‌سازی و افزایش بی‌اعتمادی معرفتی، اثر غیر مستقیم مثبت معناداری بر افسردگی دارند. اما اعتماد معرفتی تنها در مسیر بین خودشیفتگی آسیب‌پذیر و افسردگی نقش میانجی معنادار ایفا کرد. مسیرهای غیر مستقیم از طریق ساده‌لوحی معرفتی نیز معنادار نبودند. همچنین اثر مستقیم خودشیفتگی خودبزرگ‌بین بر افسردگی منفی بود، اما اثر کل از طریق مسیرهای غیر مستقیم مثبت شد. این نتایج نشان‌دهندۀ تمایز سازوکارهای میانجی در ابعاد مختلف خودشیفتگی و اهمیت ظرفیت‌های پردازش اجتماعی در تبیین علائم افسردگی هستند. یافته‌ها می‌توانند در تدوین برنامه‌های پیش‌گیرانه، آموزشی یا درمانی متمرکز بر تقویت ذهنی‌سازی و بازسازی اعتماد معرفتی برای افراد دارای ویژگی‌های خودشیفته به کار گرفته شوند.

https://rph.khu.ac.ir/article_9824_9724412729185d53a2e3e7f889d9f057.pdf

دانشگاه خوارزمی پژوهش در سلامت روانشناختی 20 1 2026 04 21 The Effectiveness of Mindfulness Training on Depressive Symptoms and Attentional Functioning in Children Aged 7â12 Years اثربخشی آموزش ذهن‌آگاهی بر نشانه‌های افسردگی و کارکردهای توجه در کودکان ۷ تا ۱۲ سال 11653 FA زهرا اخوان مجتبی رهنمازاده Journal Article 2026 07 26 Depression and attention deficit disorders are common childhood problems that can affect children's mental health and academic performance. The present study aimed to determine the effectiveness of mindfulness training on symptoms of depression and attention deficit disorders in children aged 7 to 12 years. This study was a quasi-experimental study with a pre-test, post-test, and three-month follow-up design with a control group. The statistical population included all children aged 7 to 12 years who referred to Rahyab Counseling and Psychology Center in Amol in 1404. Among them, 30 children were selected through purposive sampling and randomly assigned to two experimental and control groups (15 people in each group). The experimental group received mindfulness training during eight weekly sessions, while the control group did not receive any intervention during the study period. Data were collected using the Children's Depression Inventory (CDI) and the Connors Questionnaire (Teacher Form) and analyzed using repeated measures analysis of variance. The findings showed that mindfulness training significantly reduced depressive symptoms and improved attention functions in children in the experimental group compared to the control group (P<0.05). Also, the results of the three-month follow-up phase showed that the effects of the intervention continued in both research variables. Based on the research findings, mindfulness training can be used as an effective complementary intervention in counseling centers and educational environments to reduce depressive symptoms and improve children's attention functions. افسردگی و اختلال در کارکردهای توجه از جمله مشکلات شایع دوران کودکی هستند که می‌توانند سلامت روان و عملکرد تحصیلی کودکان را تحت تأثیر قرار دهند. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش ذهن‌آگاهی بر نشانه‌های افسردگی و کارکردهای توجه در کودکان ۷ تا ۱۲ سال انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری سه‌ماهه همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی کودکان ۷ تا ۱۲ سال مراجعه‌کننده به مرکز مشاوره و روان‌شناسی رهیاب شهر آمل در سال ۱۴۰۴ بود که از میان آنان، ۳۰ کودک به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش طی هشت جلسه هفتگی آموزش ذهن‌آگاهی را دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل در طول دوره پژوهش هیچ‌گونه مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه افسردگی کودکان (CDI) و پرسشنامه کانرز (فرم معلم) گردآوری و با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد آموزش ذهن‌آگاهی موجب کاهش معنادار نشانه‌های افسردگی و بهبود کارکردهای توجه در کودکان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شد (05/0>P). همچنین، نتایج مرحله پیگیری سه‌ماهه نشان داد اثرات مداخله در هر دو متغیر پژوهش تداوم داشته است. بر اساس یافته‌های پژوهش، آموزش ذهن‌آگاهی می‌تواند به‌عنوان یک مداخله مکمل مؤثر در مراکز مشاوره و محیط‌های آموزشی، به‌منظور کاهش نشانه‌های افسردگی و بهبود کارکردهای توجه کودکان مورد استفاده قرار گیرد.

https://rph.khu.ac.ir/article_11653_0dc23b6a0e4abc39904388dd3ffadcd1.pdf

دانشگاه خوارزمی پژوهش در سلامت روانشناختی 20 1 2026 04 21 The effectiveness of rumination-focused cognitive behavioral therapy on interpretation bias in adolescent girls with depressive disorder اثربخشی درمان شناختی رفتاری متمرکز بر اندیشناکی بر سوگیری تعبیر دختران نوجوان دارای اختلال افسردگی 9825 FA محمد برنا دانشگاه فرهنگیان سیده فضیله آلبوشوکه دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز Journal Article 2026 06 08 The aim of this research was to investigate the effectiveness of rumination-focused cognitive behavioral therapy on interpretation bias in adolescent girls with depressive disorder. The study community included all female adolescents studying in the age range of 15 to 18 years in Ramshir City in 2023-2024. From the aforementioned population, a sample of 350 people was selected using Sample available and completed the Beck Depression Inventory, of which 28 people scored above the cutoff point (score higher than 25). Then, this group underwent a diagnostic interview and completed the Amir et al. (1998) Interpretation Bias Questionnaire as a pre-test. Both groups were randomly assigned into two experimental groups and a control group. The present research design was a semi-experimental pre-test-post-test type with a control group. The experimental group underwent rumination-focused cognitive behavioral therapy, but the control group did not receive any intervention. The results showed that rumination-focused cognitive behavioral therapy was effective in reducing interpretation bias in adolescent girls with depressive disorder. According to the findings of the present study, it can be concluded that rumination-focused cognitive behavioral therapy can be used as an effective method to help improve the conditions of adolescent girls with depressive disorder. هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی درمان شناختی رفتاری متمرکز بر اندیشناکی بر سوگیری تعبیر در دختران نوجوان دارای اختلال افسردگی شهر رامشیر بود. جامعه‌ی آماری پژوهش کلیه‌ی نوجوانان دختر مشغول به تحصیل در دامنه سنی 15 تا 18 سال شهر رامشیر درسال تحصیلی1402-1403 بودند. از جامعه‌ی مذکور، نمونه‌ای به تعداد 350 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس، انتخاب و پرسشنامه‌ی افسردگی بک را تکمیل نمودند که تعداد 28 نفر نمره‌ی بالاتر از نقطه‌ی برش (نمره‌ی بالاتر از 25) را کسب نمودند. سپس، این تعداد مورد مصاحبه‌ی تشخیصی قرار گرفتند و پرسشنامه‌ی سوگیری تعبیر امیر و همکاران (۱۹۹۸) را به عنوان پیش آزمون تکمیل نمودند. هر دو گروه به صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و گروه گواه (هرگروه14نفر) جایگزین شدند. طرح پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. گروه آزمایش تحت درمان شناختی رفتاری متمرکز بر اندیشناکی (10جلسه‌ی90 دقیقه‌ای) قرارگرفتند، اما گروه گواه مداخله‌ای دریافت نکرد. نتایج نشان داد بین دو گروه آزمایش و گواه از لحاظ سوگیری تعبیر تفاوت معنی‌دار وجود دارد و حاکی از آن است که درمان شناختی رفتاری متمرکز بر اندیشناکی بر کاهش سوگیری تعبیر در دختران نوجوان دارای اختلال افسردگی اثربخش بوده است. با توجه به یافته‌های پژوهش حاضر می‌توان نتیجه گرفت که درمان شناختی رفتاری متمرکز بر اندیشناکی می‌تواند به عنوان روشی مؤثر برای کمک به بهبود شرایط دختران نوجوان دارای اختلال افسردگی مورد استفاده قرار گیرد.

https://rph.khu.ac.ir/article_9825_ef16eb9ad9476987857bb5e38d3930a3.pdf

دانشگاه خوارزمی پژوهش در سلامت روانشناختی 20 1 2026 04 21 The Effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy (ACT) on Cardiac Anxiety and Psychological Flexibility in Patients with Coronary Artery Disease and a Family History of Heart Disease اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اضطراب قلبی و انعطاف‌پذیری روان‌شناختی در بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر قلب با سابقه خانوادگی بیماری قلبی 11654 FA ماهرخ اجرلو Journal Article 2026 07 26 Coronary artery disease (CAD) is influenced not only by biological factors but also by psychological factors. Individuals with a family history of heart disease are particularly vulnerable to elevated cardiac anxiety and reduced psychological flexibility. The present study aimed to investigate the effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy (ACT) on cardiac anxiety and psychological flexibility in patients with coronary artery disease and a family history of heart disease. This study employed a quasi-experimental design with a pretest–posttest control group. The statistical population consisted of patients with coronary artery disease and a family history of heart disease who were referred to Imam Hossein Hospital in 2025. Thirty eligible participants were selected using convenience sampling and randomly assigned to either an intervention group (n = 15) or a control group (n = 15). The intervention group received eight sessions of Acceptance and Commitment Therapy, whereas the control group received no psychological intervention. Data were collected using the Cardiac Anxiety Questionnaire (CAQ) and the Acceptance and Action Questionnaire-II (AAQ-II). Data were analyzed using repeated-measures analysis of variance. The findings indicated that Acceptance and Commitment Therapy significantly reduced cardiac anxiety and significantly improved psychological flexibility in the intervention group compared with the control group (P < .001). Furthermore, the treatment effects were maintained at the follow-up assessment. The findings suggest that Acceptance and Commitment Therapy can be considered an effective complementary psychological intervention alongside routine medical care for reducing cardiac anxiety and enhancing psychological flexibility in patients with coronary artery disease and a family history of heart disease. بیماری عروق کرونر قلب علاوه بر عوامل زیستی، تحت تأثیر عوامل روان‌شناختی نیز قرار دارد و افراد دارای سابقه خانوادگی بیماری قلبی به دلیل آسیب‌پذیری بیشتر، در معرض سطوح بالاتری از اضطراب قلبی و کاهش انعطاف‌پذیری روان‌شناختی قرار دارند. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر اضطراب قلبی و انعطاف‌پذیری روان‌شناختی در بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر قلب با سابقه خانوادگی بیماری قلبی انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر قلب با سابقه خانوادگی بیماری قلبی بود که در سال ۱۴۰۴ به بیمارستان امام حسین (ع) مراجعه کردند. از میان آنان، ۳۰ نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه مداخله (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. گروه مداخله طی ۸ جلسه تحت درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد قرار گرفت و گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب قلبی و پرسشنامه پذیرش و عمل ـ نسخه دوم (AAQ-II) بود. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد موجب کاهش معنادار اضطراب قلبی و افزایش معنادار انعطاف‌پذیری روان‌شناختی در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل شد (001/0>P). همچنین، اثرات مداخله در مرحله پیگیری نیز حفظ شد. بر اساس نتایج این پژوهش، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد می‌تواند به عنوان یک مداخله روان‌شناختی مکمل در کنار درمان‌های پزشکی، در کاهش اضطراب قلبی و ارتقای انعطاف‌پذیری روان‌شناختی بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر قلب با سابقه خانوادگی بیماری قلبی مؤثر باشد.

https://rph.khu.ac.ir/article_11654_459f9394f0bcd67a08a322b56db20dd3.pdf

دانشگاه خوارزمی پژوهش در سلامت روانشناختی 20 1 2026 04 21 Prediction of Child Eating Behavior Based on Parental Reflective Functioning: The Mediating Role of Parental Feeding Style پیش بینی رفتار غذایی کودک بر اساس ظرفیت تاملی والدین با نقش واسطه ای سبک تغذیه ای والدین 9826 FA نگار کرمی نوری دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. ربابه نوری دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. جعفر حسنی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. Journal Article 2026 06 08 This study aimed to predict children’s eating behavior based on parental reflective capacity, examining the mediating role of parental feeding styles. The study employed a descriptive-correlational design using path analysis. The population comprised all mothers of children aged 6–12 years attending primary schools in Tehran in 2024. Using convenience sampling, 573 mothers were recruited. Instruments included the Child Eating Behaviour Questionnaire (CEBQ; Wardle et al., 2001), the Parental Reflective Functioning Questionnaire (PRFQ; Luyten et al., 2017), and the Parental Feeding Style Questionnaire (PFSQ; Wardle et al., 2002). Data were analyzed using path analysis, and the model demonstrated acceptable fit. Findings indicated that the indirect effect of pre-mentalizing on approach behavior via emotional feeding was significant; the indirect effects of pre-mentalizing on avoidant behavior via instrumental and controlling feeding were also significant. In contrast, the indirect effect of certainty about mental states on avoidant behavior via instrumental feeding was not significant, whereas the indirect effects via encouragement to eat and controlling feeding were significant. All reported significant indirect effects reached (p<0.05). Maternal mentalization, through different feeding styles, influences children’s approach and avoidance behaviors; an encouraging style increases approach, while instrumental and controlling styles reinforce avoidance. این پژوهش با هدف پیشبینی رفتار غذایی کودک بر اساس ظرفیت تاملی والدین با نقش واسطهای سبک تغذیهای والدین انجام شد. پژوهش حاضر توصیفی_همبستگی از نوع تحلیل مسیر بود. جامعهی آماری پژوهش کلیه مادران دارای کودک 6 تا 12 ساله در دبستانهای شهر تهران در سال 1403 بودند. به روش نمونهگیری در دسترس، نمونه‌ای به تعداد 573 نفر انتخاب و در مطالعه شرکت کردند. ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامه رفتار غذا خوردن کودکان (CEBQ، واردل و همکاران، 2001)، پرسشنامه ظرفیت تأملی والدین (PRFQ، لویتن و همکاران، 2017) و پرسشنامه سبک تغذیه‌ای والدین (PFSQ، واردل و همکاران، 2002) بودند. دادهها با استفاده از روش تحلیل مسیر تجزیه‌وتحلیل شدند. نتایج تحلیل مسیر حاکی از برازش مناسب مدل بود. یافتهها نشان داد که اثر غیرمستقیم پیش ذهنی‌سازی بر رفتار روی آوری با میانجی‌گری سبک تغذیه هیجانی معنادار بود. هم چنین اثر غیرمستقیم پیش ذهنی‌سازی بر رفتار اجتنابی با میانجی‌گری سبک تغذیه ابزاری معنادار بود. اثر غیرمستقیم پیش ذهنی‌سازی بر رفتار اجتنابی با میانجی‌گری سبک تغذیه کنترلی معنادار بود. اثر غیرمستقیم اطمینان از حالات ذهنی بر رفتار اجتنابی با میانجی‌گری سبک تغذیه ابزاری معنادار نبود. اثر غیرمستقیم اطمینان از حالات ذهنی بر رفتار اجتنابی با میانجی‌گری سبک تغذیه تشویقی معنادار است. در نهایت اثر غیرمستقیم اطمینان از حالات ذهنی بر رفتار اجتنابی با میانجی‌گری سبک تغذیه کنترلی معنادار بود (05/0p<). میتوان نتیجهگیری کرد اطمینان از حالات ذهنی مادر از طریق سبک‌های تغذیه‌ای بر رفتارهای روی‌آوری و اجتنابی کودکان تأثیر می‌گذارد؛ سبک تشویقی روی‌آوری و سبک‌های ابزاری و کنترلی اجتناب کودک را تقویت می‌کنند.

https://rph.khu.ac.ir/article_9826_197cec18dff201ab4d1966879423f50b.pdf

دانشگاه خوارزمی پژوهش در سلامت روانشناختی 20 1 2026 04 21 Comparatio systematum cerebrum-comportamentum, exemplorum temperamentorum personalitatis et agendi socialis in personis dependentes medicamentis traditis et consumptoribus substantiarum industrialium. مقایسه سیستم‌ های مغزی -رفتاری، الگوهای سرشتی شخصیت و رفتار اجتماعی در افراد وابسته به مواد مخدر سنتی و مصرف کنندگان مواد صنعتی 9827 FA فاطمه جعفری ماربین فرهاد محمدی مصیری Journal Article 2026 06 08 The present study aimed to analyze and compare the psychological profiles of two groups of traditional and industrial drug users, examining the differences in brain-behavioral systems, personality dimensions, and prosocial behavior tendencies. This causal-comparative study was conducted on 200 drug-dependent men (100 traditional drug users and 100 industrial drug users) who had referred to rehabilitation centers in Qom in 1404. The measurement tools included the Gray-Wilson Brain-Behavioral Systems Questionnaire, Cloninger Personality and Character Test, and the Revised Prosocial Behavior Scale. The findings from multivariate analysis of variance showed that industrial drug users scored significantly higher in the behavioral activation system and the approach and active avoidance subscales, while no significant differences were observed in the behavioral inhibition and conflict-avoidance systems. In terms of personality dimensions, the industrial group had higher scores in novelty seeking, harm avoidance, perseverance, self-direction, and self-transcendence, but traditional users showed superiority in the reward dependence dimension and indicators of social behavior (altruism and compliance). The results indicate that the industrial substance use pattern is associated with a more impulsive personality profile and a deeper breakdown in social functioning, while traditional users maintained social bonds and responsiveness to environmental rewards. These findings emphasize the need to review treatment protocols and design differentiated interventions based on the type of substance used and the neuro-personality underpinnings in the field of addiction psychology. پژوهش حاضر با هدف واکاوی و مقایسه نیم‌رخ روان‌شناختی دو گروه از مصرف‌کنندگان مواد مخدر سنتی و صنعتی، به بررسی تفاوت‌های موجود در سیستم‌های مغزی-رفتاری، ابعاد سرشت و منش شخصیت و تمایلات رفتار اجتماعی پرداخت. این مطالعه از نوع علی-مقایسه‌ای بود که بر روی ۲۰۰ مرد وابسته به مواد (۱۰۰ مصرف‌کننده مواد سنتی و ۱۰۰ مصرف‌کننده مواد صنعتی) که در سال ۱۴۰۴ به مراکز بازپروری شهر قم مراجعه کرده بودند، انجام شد. ابزارهای سنجش شامل پرسشنامه سیستم‌های مغزی-رفتاری گری-ویلسون، آزمون سرشت و منش کلونینجر و مقیاس تجدیدنظر شده رفتارهای پیش‌اجتماعی بود. یافته‌های حاصل از تحلیل واریانس چندمتغیری نشان داد که مصرف‌کنندگان مواد صنعتی در سیستم فعال‌سازی رفتاری و زیرمقیاس‌های روی‌آورد و اجتناب فعال، نمرات به‌مراتب بالاتری کسب کردند؛ در حالی که در سیستم‌های بازداری رفتاری و ستیز-گریز تفاوت معناداری مشاهده نشد. در ابعاد شخصیتی، گروه صنعتی نمرات بالاتری در نوجویی، آسیب‌پرهیزی، پشتکار، خودراهبری و خودفراروی داشتند، اما مصرف‌کنندگان سنتی در بعد پاداش‌وابستگی و شاخص‌های رفتار اجتماعی (نوع‌دوستانه و متابعت‌آمیز) برتری نشان دادند. نتایج حاکی از آن است که الگوی مصرف مواد صنعتی با پروفایل شخصیتی تکانش‌گرتر و فروپاشی عمیق‌تر در کارکردهای اجتماعی مرتبط است، در حالی که مصرف‌کنندگان سنتی پیوندهای اجتماعی و پاسخ‌دهی به پاداش‌های محیطی را بیشتر حفظ کرده‌اند. این یافته‌ها بر ضرورت بازنگری در پروتکل‌های درمانی و طراحی مداخلات متمایز مبتنی بر نوع ماده مصرفی و زیربناهای عصبی-شخصیتی در حوزه روان‌شناسی اعتیاد تأکید می‌کند.

دانشگاه خوارزمی پژوهش در سلامت روانشناختی 20 1 2026 04 21 An investigation of compassion fatigue therapy (CFT) on survivor guilt and psychological well-being with the mediating role of self-forgiveness in elderly people with war-related trauma بررسی شفقت‌درمانی (CFT) بر احساس گناه بازمانده و بهزیستی روان‌شناختی با نقش واسطه‌ای بخشش خود در سالمندان دچار ترومای ناشی از جنگ 9828 FA امینه جلالی لیلا سادات مدرسی پریسا کلاهی ارسلان برکت طیبه دلشاد سهیلا رحمانی Journal Article 2026 06 08 The present study aimed to investigate the effectiveness of compassion-focused therapy (CFT) on survivor guilt and psychological well-being by explaining the mediating role of self-forgiveness in elderly people exposed to war trauma (Battle of Ramadan). This study was a quasi-experimental study with a pre-test-post-test design and a control group. The statistical population included all elderly people living in Kerman city in January 1404 who had experienced war-related trauma. The sample was selected using convenience sampling and randomly assigned to two experimental and control groups. The experimental group received the compassion therapy intervention, while the control group remained on the waiting list. The research instruments included the Survivor Guilt Questionnaire, the Riff Psychological Well-Being Scale, and the Self-Forgiveness Scale. The results of data analysis showed that compassion therapy led to a significant reduction in survivor guilt and an increase in psychological well-being in the elderly. The results of the path analysis also confirmed that self-forgiveness, as a mediating variable, positively affects the relationship between compassion therapy and reducing guilt and improving mental health. Based on the findings of this study, compassion therapy, by strengthening the mechanism of self-forgiveness, is an effective approach to reducing psychological pain caused by war trauma in old age and can be used as a specialized intervention in nursing homes. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت (CFT) بر احساس گناه بازمانده و بهزیستی روان‌شناختی با تبیین نقش واسطه‌ای بخشش خود در سالمندان مواجه شده با ترومای جنگ (نبرد رمضان) انجام شد. این تحقیق از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی سالمندان ساکن در شهر کرمان در دی 1404 بود که تجربه ترومای ناشی از جنگ را داشتند. نمونه مورد نظر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش مداخله شفقت‌درمانی را دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل در لیست انتظار باقی ماند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه احساس گناه بازمانده، مقیاس بهزیستی روان‌شناختی ریف و مقیاس بخشش خود بود.نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد که شفقت‌درمانی منجر به کاهش معنادار احساس گناه بازمانده و افزایش بهزیستی روان‌شناختی در سالمندان شده است. همچنین نتایج تحلیل مسیر تایید کرد که بخشش خود به عنوان یک متغیر واسطه‌ای، رابطه بین شفقت‌درمانی با کاهش احساس گناه و ارتقای سلامت روان را به طور مثبت تحت تأثیر قرار می‌دهد.بر اساس یافته‌های این پژوهش، شفقت‌درمانی با تقویت سازوکار بخشش خود، رویکردی کارآمد برای کاهش دردهای روانی ناشی از ترومای جنگ در دوران سالمندی است و می‌تواند به عنوان یک مداخله تخصصی در مراکز نگهداری سالمندان مورد استفاده قرار گیرد.

دانشگاه خوارزمی پژوهش در سلامت روانشناختی 20 1 2026 04 21 Psychometric Properties and Cutoff Points of the Body Dissatisfaction Scale in an Iranian Adolescent Population ویژگی‌های روان‌سنجی و تعیین نقاط برش مقیاس نارضایتی از بدن در جمعیت نوجوانان ایرانی 11655 FA زهرا قدوسی دانشگاه تبریز سارا آزادی دانشگاه تبریز فاطمه نعمتی سوگلی‌تپه دانشگاه تبریز Journal Article 2026 07 26 This study aimed to validate the Body Dissatisfaction Scale (BDS) and evaluate its validity, reliability, and diagnostic accuracy among Iranian adolescents across BMI categories. A total of 281 adolescents (mean age = 15.94 ± 1.80 years; 61% girls) completed the BDS, the Body Image Concern Inventory, the short form of the Emotional Eating Scale for Children, and provided their Body Mass Index (BMI). The findings indicated that the BDS demonstrated satisfactory convergent validity, as scores were positively correlated with the BICI and its subscales. Concurrent validity was supported by the significant relationship between the BDS and EES-C among girls. Known-groups validity was supported, as PAB scores increased with higher BMI, showing significant differences between weight categories. ROC analysis revealed that PAB had acceptable accuracy in distinguishing underweight and good-to-excellent accuracy for overweight/obesity. Cutoff points were ≤ 3 for underweight in girls, ≤ 4 in boys, and ≥ 6 for overweight/obesity. Test–retest reliability was excellent among girls and good among boys. Overall, the findings confirmed that the BDS is a valid, reliable, and efficient tool for assessing body dissatisfaction among Iranian adolescents and can serve as a useful screening measure when direct measurement of height and weight is not feasible. هدف پژوهش حاضر اعتباریابی مقیاس تصویری نارضایتی از بدن (BDS) و ارزیابی روایی، پایایی و کارایی مؤلفۀ بدن واقعی ادراک‌ شده (PAB) آن در تمایز طبقات وزنی در جمعیت نوجوانان ایرانی بود. بدین منظور، ۲۸۱ نوجوان (میانگین سن= 80/1 ± 94/15 سال؛ 61% دختر) مقیاس‌های نارضایتی از بدن (BDS)، نگرانی از تصویر بدن (BICI)، فرم کوتاه خوردن هیجانی (EES-C) و شاخص تودۀ بدنی (BMI) را تکمیل کردند. یافته‌ها بیانگر آن بود که BDSاز روایی همگرای مطلوبی برخوردار است؛ به‌طوری‌که نمره‌های آن با BICI و زیر‌مقیاس‌های آن همبستگی مثبت و معناداری نشان دادند. روایی همزمان نیز با ارتباط BDS و EES-C در میان دختران مورد تأیید قرار گرفت. در ارزیابی روایی گروه‌های شناخته‌شده، مؤلفۀ PAB به‌طور خطی با افزایش BMI بالا رفت و میان گروه‌های وزنی تفاوت معناداری مشاهده شد. به‌علاوه، تحلیل منحنی ROC نشان داد که PAB در تمایز نسبی کمبود وزن دقتی قابل قبول (77/0 در دختران، 74/0 در پسران) و در افتراق اضافه‌وزن/چاقی دقتی خوب تا عالی (82/0 در دختران، 86/0 در پسران) دارد. نقاط برش تجربی برای کمبود وزن ≤ 3 در دختران و ≤ 4 در پسران و برای اضافه‌وزن/چاقی ≥ 6 تعیین شد. همچنین، مؤلفۀ PAB می‌تواند به‌عنوان شاخصی مقدماتی برای بررسی الگوهای ادراک بدنی مرتبط با وضعیت وزنی، به‌ویژه در شرایطی که دسترسی به اندازه‌گیری‌های آنتروپومتریک محدود است، مورد استفاده قرار گیرد.

https://rph.khu.ac.ir/article_11655_8541259db852d274c5de8d45fc29ea21.pdf

دانشگاه خوارزمی پژوهش در سلامت روانشناختی 20 1 2026 04 21 Distress Intolerance and Worry and Rumination: Analysis of the Mediating Role of Experiential Avoidance and Emotional Contrast Avoidance عدم‌تحمل پریشانی و نگرانی و نشخوار فکری: تحلیل نقش میانجی اجتناب تجربه‌ای و اجتناب از تضاد هیجانی 11656 FA شیوا جمشیدی دیوید هالفورد مهدی اکبری دانشگاه خوارزمی Journal Article 2026 07 26 Distress intolerance, as a psychological vulnerability factor, has been implicated in the development of a wide range of conditions leading to psychopathology, including worry and rumination. Low distress tolerance may also predispose individuals to greater use of avoidance strategies. This study aimed to expand our understanding of the relationship between distress intolerance and worry/rumination by examining the mediating role of two forms of avoidance (i.e., experiential avoidance and emotional contrast avoidance). Questionnaire and cross-sectional data were collected from 1,098 participants from the general population aged 18–55 years (52.3% female). The results of structural equation modeling and mediattion analysis showed that experiential avoidance and emotional contrast avoidance mediated the relationship between distress intolerance and worry/rumination in a chain fashion. More precisely, the lower the distress tolerance capacity, the more people engage in repetitive negative thinking in the form of worry and/or rumination, and the two forms of avoidance mediated this relationship. The applications, limitations, and implications of this research are also discussed. عدم‌تحمل پریشانی به‌عنوان یک عامل آسیب‌پذیری روان‌شناختی، در بروز دامنۀ وسیعی از شرایطِ منجر به آسیب‌شناسی روانی از جمله نگرانی و نشخوار فکری نقش دارد. تحمل پریشانی پایین همچنین می‌تواند افراد را مستعد استفادۀ بیشتر از راهبردهای اجتناب سازد. این پژوهش، با هدف گسترش درک ما از ارتباط میان عدم‌تحمل پریشانی و نگرانی/نشخوار فکری، از طریق بررسی نقش میانجیِ دو شکل از اجتناب (یعنی اجتناب تجربه‌ای و اجتناب از تضاد هیجانی) صورت گرفت. داده‌های پرسشنامه‌ای و مقطعی از ۱,۰۹۸ شرکت‌کننده از جمعیت عمومی در دامنۀ سنّی ۱۸ تا ۵۵ سال (52.3% مؤنث) جمع‌آوری شد. نتایج مدل‌سازی معادلات ساختاری و تحلیل میانجی نشان داد که اجتناب تجربه‌ای و اجتناب از تضاد هیجانی، رابطۀ بین عدم‌تحمل پریشانی و نگرانی/نشخوار فکری را به‌شکل زنجیره‌ای میانجیگری می‌کنند. به بیان دقیق‌تر، هر اندازه ظرفیت تحمل پریشانی پایین‌تر باشد، افراد بیشتر به تفکر منفی تکراری در قالب نگرانی و/یا نشخوار فکری می‌پردازند و دو شکل از اجتناب، این رابطه را میانجیگری می‌کنند. کاربردها، محدودیت‌ها، و پیامدهای این پژوهش نیز مورد بحث قرار گرفته است.

https://rph.khu.ac.ir/article_11656_a301fcd6ae4df201b8372aed34b0cbef.pdf