دانشگاه خوارزمی پژوهش در سلامت روانشناختی 20 1 2026 04 21 The Mediating Role of Mentalization, Epistemic Trust, Mistrust, and Credulity in the Relationships Between Vulnerable and Grandiose Narcissism and Depression نقش میانجی‌گر ذهنی‌سازی، اعتماد، بی‌اعتمادی و ساده‌لوحی معرفتی در روابط بین خودشیفتگی آسیب‌پذیر و خودبزرگ‌بین و افسردگی 9824 FA سارا انتظاری دانشگاه الزهرا روشنک خدابخش پیرکلانی دانشگاه الزهرا Journal Article 2026 06 08 The present study aimed to investigate the mediating role of mentalization, epistemic trust, mistrust, and credulity in the relationship between narcissistic traits (vulnerable and grandiose) and depression. A correlational design with path analysis was employed. A convenience sample of 304 adults completed Beck Depression Inventory-II (Beck et al., 1996), Short Form of the Five-Factor Narcissism Inventory (Sherman et al., 2015), The Mentalization Scale (Dimitrijević et al., 2018) and Epistemic Trust, Mistrust, and Credulity Questionnaire (Campbell et al., 2021). The results revealed that both dimensions of narcissism had a significant positive indirect effect on depression through reduced mentalizing capacity and increased epistemic mistrust. However, epistemic trust played a significant mediating role only in the path between vulnerable narcissism and depression. The indirect paths through epistemic credulity were also not significant. Also, the direct effect of grandiose narcissism on depression was negative, but the total effect was positive through indirect paths. These findings highlight the distinct mediating mechanisms of narcissism dimensions and underscore the importance of capacities for social information processing in understanding depressive symptoms. The results may inform the development of preventive, psychoeducational, or therapeutic programs focused on enhancing mentalization and restoring epistemic trust in individuals with narcissistic traits. <span><span><span><span><span><span><span><span><span><span>هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی‌گر ذهنی‌سازی، اعتماد، بی‌اعتمادی و ساده‌لوحی معرفتی در رابطۀ بین ویژگی‌های خودشیفتگی (آسیب‌پذیر و خودبزرگ‌بین) و افسردگی بود. این مطالعه با استفاده از طرح همبستگی و روش تحلیل مسیر انجام شد. نمونه‌ای</span></span></span><span><span><span> 304</span></span></span><span><span><span> نفره از بزرگسالان با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شد و به پرسشنامه‌های</span></span></span> <span><span><span>سیاهۀ تجدید نظر شدۀ افسردگی-</span></span></span><span dir="LTR"><span><span>II</span></span></span><span><span><span> (بک و همکاران، 1996)، فرم کوتاه پنج عاملی خودشیفتگی (شرمن و همکاران، 2015)،</span></span></span><span><span><span> مقیاس ذهنی‌سازی (دیمیتریویچ و همکاران، 2018) و پرسشنامۀ اعتماد، بی‌اعتمادی و ساده‌لوحی معرفتی (کمپبل و همکاران، 2021) پاسخ دادند. نتایج نشان داد که هر دو بعد خودشیفتگی از طریق کاهش ظرفیت ذهنی‌سازی و افزایش بی‌اعتمادی معرفتی، اثر غیر مستقیم مثبت معناداری بر افسردگی دارند. اما اعتماد معرفتی تنها در مسیر بین خودشیفتگی آسیب‌پذیر و افسردگی نقش میانجی معنادار ایفا کرد. مسیرهای غیر مستقیم از طریق ساده‌لوحی معرفتی نیز معنادار نبودند. همچنین اثر مستقیم خودشیفتگی خودبزرگ‌بین بر افسردگی منفی بود، اما اثر کل از طریق مسیرهای غیر مستقیم مثبت شد. این نتایج نشان‌دهندۀ تمایز سازوکارهای میانجی در ابعاد مختلف خودشیفتگی و اهمیت ظرفیت‌های پردازش اجتماعی در تبیین </span></span></span><span><span><span>علائم </span></span></span><span><span><span>افسردگی هستند. یافته‌ها می‌توانند در تدوین برنامه‌های پیش</span></span></span><span dir="LTR"><span>‌</span></span><span><span><span>گیرانه، آموزشی یا درمانی متمرکز بر تقویت ذهنی‌سازی و بازسازی اعتماد معرفتی برای افراد دارای ویژگی‌های خودشیفته به کار گرفته شوند.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></span> https://rph.khu.ac.ir/article_9824_9724412729185d53a2e3e7f889d9f057.pdf